sa aking pananahimik. naghahari ang kasamaan. pansinin nyo?
nabubuhay ang mga katawang lupa nila. naghahari harian sa palasyong iyong pinagsawaan. ganun na lng ba lagi. kng aalis ka babalik sila at aangkinin ang lugar na dati nilang nilisan?
bkt ang tao mabilis pa sa alas kwatro bumalik sa dating gawi. minsan nga naisip ko. eto na lng ba ang pede nilang puntahan kaya bumabalik sila? eh samantalang wala naman nagtulak sakanila para lisanin ang lugar na ito. sa paglipat ko sa ibang lugar. susundan naman kaya nila ang tinatahak kong landas?
sinabi ko noon. kng ikaw ay aalis sabihin mo kng san ka patungo upang ndi tau magkatagpo kng sakaling madapa ako at kailangan ko ng tutulong para gamutin ang sugat ko.
ang payo ko noon. kng aalis ka sa buhay ng isang tao. cguraduhin mong ndi ka na babalik at papanindigan mo na kng anong desisyon mo. mahirap mag pabalik balik sa mundong minsan mo ng iniwasan.
kng tinaboy mo na ang isang tao sa iyong buhay. cguraduhin mong ndi mo na sya iuunblock sa fb. tapos ay ndi mo papakita ang relationship status mo. habang obvious naman kng anong dapat nyang malaman. nakakatawa. nakakairita. nakaka- ndi ko na alam kng ano ang dapat maramdaman ng isang tao sa mga ganon sitwasyon.
pero isa lng ang masasabi ko. dapat ay wala ka ng pakielam. gaya nga ng sabi dati. ituring mo syang buhay na patay. bad. basta deadma lng. deadma kiber. kng ano man. cguraduhin mong ndi ka na maapektuhan. lalo na kng may gusto kang isulat at ndi mo na naman maisip dahil may gumugulo sa utak mo.
maikli mahaba o ano pa man. malabo ang naisulat ko. kasi malabo din ang laman ng utak ko.
*magkaaway ksi kami ni popoy. ilang araw kaya kaming ndi magpapansinan =c*
